środa, 16 maja 2018

Rycerze arkusza kalkulacyjnego


Ostatni typ, jakim się zajmiemy to melancholik. Każdy z nas przynajmniej raz w życiu spotkał jakiegoś melancholika. To ten człowiek, który wszystko skrzętnie notuje i zapamiętuje szczegóły. Ludzie o tym typie temperamentu są bardzo logiczni, uporządkowani, systematyczni. Oni zawsze robią całą robotę za pozostałych, a są przy tym jednocześnie bardzo skromni. Co jeszcze warto wiedzieć o melancholikach?




Typ niebieski, bo o nim tutaj mowa, ma zawsze wszystko zaplanowane i obmyślone. Zanim podejmie on jakąkolwiek decyzję, musi sprawdzić wszystkie możliwe skutki i rozważyć różne opcje. Melancholik nie lubi zaskoczeń, a niespodzianki nie są w jego stylu. Jeśli niebieski nie potrafi ocenić ryzyka, jakie niesie za sobą dana sytuacja, to po prostu nie podejmują żadnego działania. Melancholik nie wyjdzie z domu bez sprawdzenia wszystkiego, dosłownie wszystkiego. Jeśli któryś z waszych znajomych notorycznie się spóźnia, to możecie być pewni, że to nie jest typ niebieski.



Dbanie o szczegóły to dominujący element życia melancholika. Nie odda pracy, dopóki nie będzie idealna, nie opublikuje posta, jeśli nie będzie brzmiał tak, że spodoba się wszystkim i nie powie słowa, jeśli uzna, że nie wie jak dokładnie sformułować swoją wypowiedź. Niebieski to typowy introwertyk, ma dużo do powiedzenia, ale uważnie wyważa każde słowo. Jego zdaniem milczenie jest złotem. Tą samą zasadą kieruje się w stosunkach z innymi ludźmi i źle zareaguje, jeśli powiesz o kilka słów za dużo.



W przeciwieństwie do łatwowiernych sangwiników melancholicy ufają tylko sobie. Stwierdzenie, że zrobisz coś za niego, wcale go nie ucieszy. Nawet jeśli powierzy ci jakieś zadanie, to później i tak sam wszystko sprawdzi i po tobie poprawi. Przed niebieskim trzeba się wykazać konkretami. Mimo że uważasz swój plan za idealny, to niebieski i tak zawsze znajdzie w nim jakiś niewygodny dla ciebie szczegół.



Niebieski to typ niezwykle krytyczny. Potrafi zanegować najbardziej obiecujący pomysł. Według niego nic nigdy nie jest dopracowane. Nic oprócz tego, co zrobił sam. Melancholik raczej nie szanuje osób, które wykonują wszystko niedbale. Wystarczy mały szczegół, aby ich cały misterny plan runął w gruzach. Przebywając w towarzystwie niebieskiego bardzo łatwo się zdołować i stracić wiarę w jakiekolwiek swoje działania i plany.



Pomimo iż szczegóły dominują życie melancholika, to nie lubi on wysłuchiwać szczegółów z cudzego życia. Niestworzona i niekończąca się opowieść sangwinika o jego wakacjach w Łebie wcale nie porwą niebieskiego, wręcz przeciwnie zacznie się denerwować i czekać aż skończy tą „paplaninę”. Są to raczej osoby interesowne i rozmawiają, wtedy kiedy mają jakąś sprawę.



Jak postępować w stosunku do niebieskiego?

Myślę, że każdy niebieski chciałby, aby uszanować jego profesjonalne podejście do wszystkiego. Przynajmniej w stosunku do niego powinniśmy być dokładni. Rozmawiając z melancholikiem, starannie wyważajmy słowa, aby nie palnąć jakiejś głupoty, chyba że nie zależy nam na jego zdaniu. Pamiętacie tych ludzi, którzy w podstawówce lub gimnazjum zostawały w klasie, kiedy wszyscy uciekali? Nie dało się ich przekonać, prawda? Nakłaniając niebieskiego, musisz utwierdzić go w przekonaniu, że ma rację i podkreślić jednocześnie, że słuszność, na którą go namawiasz, ma oparcie w pewnym źródle (melancholicy bardzo cenią sobie niepodważalność twierdzeń). Nie powołuj się na uczucia i emocje, to raczej nie zadziała. Mimo iż niebiescy je posiadają to i tak nie dadzą tego po sobie poznać. Przejmowanie się krytykanctwem niebieskiego jest bezsensowne, gdyż nie da się go z tego „wyleczyć” i zawsze znajdzie dziurę w całym. Niebiescy kontrolują cały zabiegany świat, to oni walczą od dziecka z dodatkowymi zadaniami domowymi, a później tabelkami w Excelu. Oni sprowadzają wszystkich do porządku, gdy wokół panuje chaos. Świat rozsypałby się bez niebieskich tak jak bez wszystkich pozostałych typów temperamentu.




Dobrnęliśmy do końca z kolorami osobowości! Jak Wam się podobało? Wiem, że regularność postów pozostawia wiele do życzenia, ale staram się nad tym pracować.
Co w następnym poście? Może coś z zakresu kryminalistyki, a może coś o mózgu? Wszystkiego dowiecie się wkrótce!

Źródła:
Wikipedia
Pixabay
„Otoczeni przez idiotów” Thomas Edison